Alopecia Areata

Alopecia Areata is een auto-immuun ziekte van het haar. Dat houdt in dat het immuun systeem van het lichaam reageert alsof de haarzakjes vreemd zijn en valt ze aan. Witte bloedlichaampjes, T-Lymphocytes, vallen de haarzakjes aan, dat stopt de haargroei en de haren gaan in de Telogene (rust) fase, 3 maanden later wanneer de rustfase voorbij is, zal het haar uitvallen. Alleen als de T-Lymphocytes stoppen met het aanvallen van de haarzakjes zal er nieuw haar groeien.

Alopecia Areata zal zich als eerste openbaren als een rond kaal plekje van ongeveer 2 cm. Het komt evenveel voor bij mannen als vrouwen en vaak al in de kinderjaren. Volgens een Amerikaanse enquête krijgt 1 op de 100 mensen op een zeker moment in hun leven alopecia areata. Veel mensen die lijden aan alopecia areata zullen slechts 1 keer haarverlies ervaren met terugkerende haargroei achteraf, de schatting is echter dat in ongeveer 20% van de gevallen het haarverlies terug komt of permanent wordt.

Er zijn 3 soorten Alopecia Areata, die vernoemd zijn naar de ernst van de aandoening. Die zijn als volgt:

• Alopecia Areata; kleine kale plekjes op de hoofdhuid
• Alopecia Totalis; verlies van al het haar op de hoofdhuid
• Universalis; verlies van hoofdhaar en al het andere lichaamshaar

Onderzoeken hebben aangetoond dat Viviscal (R) doeltreffend is bij de behandeling van de 3 soorten alopecia. Lees onze paragraaf Wetenschappelijke onderzoeken voor meer informatie.

Haarverlies veroorzaakt door eigen toedoen

Soms wordt de schade aan het haar door mensen zelf veroorzaakt, bewust of onbewust. De twee voornaamste soorten van zelf veroorzaakt haarverlies zijn Trichotillomania en Alopecia Traction.

Trichotillomania

Trichotillomania is zelf veroorzaakt haarverlies, dat ontstaat door het constant trekken of plukken aan het haar. Het komt het vaakst voor bij jonge kinderen, pubers en vrouwen en het treft 2 keer zoveel vrouwen als mannen. Het haar wordt vaak op verschillende plekken uit de hoofdhuid getrokken, sommige mensen trekken ook hun wimpers en de haren van hun wenkbrauwen eruit.

De behandeling voor Trichotillomania bestaat vaak uit therapie of psychiatrische hulp, in sommige gevallen wordt echter anti-depressivia voorgeschreven.

Traction Alopecia

Traction Alopecia wordt in de regel veroorzaakt door onafgebroken en buitensporig trekken aan het haar vanwege verschillende soorten haarstyling. Paardestaarten, knotten, vlechten en sommige Afrikaanse kapsels vragen om onafgebroken getrek aan het haar. Dit getrek leidt geleidelijk tot haarverlies. Als dit soort van trekken en haarverlies extreem lang aanhoudt, dan kan het haarverlies permanent worden. In het algemeen echter, is een verandering in kapsel, dat het trekken aan het haar reduceert, het enige wat nodig is in de behandeling van Alopecia Traction.

Alopecia Androgenetic.

Haarutival met als gevolg dunner wordend haar is bekend als alopecia. Wanneer het te maken heeft met hormonen (androgenen) en erfelijkheid, heet het alopecia androgenetic, beter bekend als kaalheid. “Male pattern” (haaruitval mannen) alopecia kenmerkt zich door een terug trekkende haarlijn en/of haaruitval boven op het hoofd. Eenzelfde soort van haarverlies bij vrouwen, “female pattern” alopecia, leidt tot dunner wordend haar op de kruin, maar is over het algemeen minder erg dan bij de mannen.

De Norwood-Hamilton Schaal (Fig 1.) laat de progressieve fases zien van het mannelijke haarverliespatroon. Zonder het te behandelen, wordt het mannelijke haarverliespatroon normaal gesproken alleen maar erger.

De Ludwig Haarverlies Schaal (Fig 2.) laat ons de typische progressie zien van het vrouwelijke haarverliespatroon.

Onderzoeken hebben aangetoond dat Viviscal (R) doeltreffend is in de behandeling van Alopecia Androgenetic.

Telogene Effluvium

Telogene effluvium ontstaat wanneer acute of extreme stress een toenemende terugtrekking van de haarlijn veroorzaakt. Met telogene effluvium, kan een plotselinge of zorgelijke gebeurtenis veroorzaken dat de haarzakjes te vroeg stoppen met groeien en dat ze de rustfase in gaan. Het haar zal dan ongeveer 3 maanden in de rustfase blijven, een groot aantal haren zal na die 3 maanden verloren zijn. Voordat het haarverlies/haaruitval zichtbaar wordt is de persoon in kwestie vaak al hersteld van de gebeurtenis. In de meeste gevallen is het haarverlies tijdelijk en zal het haar zich snel herstellen. In sommige gevallen echter zal het haarverlies doorgaan totdat de onderliggende oorzaak is opgelost. Telogene effluvium komt meer voor bij vrouwen dan bij mannen, omdat de meeste acute gebeurtenissen, zoals bevallingen, ervaren worden door vrouwen.

Telogene Effluvium kan worden veroorzaakt door:

• Hormonale veranderingen
• Ontstekingen aan de hoofdhuid
• Ingrijpende operatie/Chronische ziekte
• Hevige psychologische stress
• “Crash” diëten/onvoldoende proteïne
• Medicijnen/Geneesmiddelen

Hormonale veranderingen en haaruitval

Er zijn veel oorzaken op te noemen voor hormonale veranderingen in het lichaam: veel van deze oorzaken kunnen haarverlies tot gevolg hebben.

Haarverlies na bevalling:

Het is niet ongebruikelijk dat sommige vrouwen ongeveer 3 maanden na de bevalling enig haarverlies ervaren. Dit haarverlies is teweeg gebracht door de plotselinge veranderingen in de hormoonspiegels.

Sommige statistieken suggereren dat 20% van de moeders hun haar verliezen na de bevalling, andere suggereren dat dit aantal dichter bij de 45% ligt. Gelukkig is het zo dat in de meeste gevallen het haar 9-12 maanden na de bevalling weer terug komt.

Veel vrouwen merken dat hun haar dikker en gezonder is tijdens de zwangerschap, dat komt doordat het niveau van de hormonen oestrogeen en progesteron toegenomen is, met als gevolg dat de haren langer in de groeifase blijven. Echter na de bevalling gaan veel van de haarzakjes die met vertraging de rustfase waren ingegaan, plotseling de rustfase in met als gevolg een sterke daling in de hormoonspiegels. En dat heeft dan weer tot gevolg, dat 3 maanden na de bevalling de haren uitvallen.

Haarverlies anti-conceptie pil:

Anti-conceptie pillen hebben invloed op de hormoonspiegels in het lichaam en deze hormoon spiegels kunnen de haargroei beïnvloeden. Soms komt het voor dat het haar dunner wordt door de mannelijke hormonen die in sommige pillen zitten. Dit soort haarverlies is hetzelfde als “patroon” kaalheid ofwel Alopecia Androgenetic. Maar stoppen met de pil kan eveneens haarverlies tot gevolg hebben dat lijkt op het haarverlies na de bevalling vanwege de daling in de hormoonspiegels.

Haarverlies als gevolg van een slecht werkende schildklier

De eerste test die een dokter of specialist in het algemeen doet als een patiënt aan haarverlies lijdt is een schildklierfunctie test, omdat een probleem met de schildklier vaak haarverlies veroorzaakt. Twee verschillende aandoeningen van de schildklier kunnen haarverlies veroorzaken. De aandoeningen zijn Hypothyroidism (te traag werkende schildklier) en Hyperthyroidism (te snel werkende schildklier).

Haarverlies kan bij zowel hypothyroidism als bij hyperthyroidism voorkomen. In sommige gevallen is het haarverlies minimaal, maar sommige mensen ervaren extreem haarverlies. Gelukkig is het haarverlies normaal gesproken omkeerbaar met de juiste behandeling. Als u denkt een probleem te hebben met uw schildklier, dan zou u een bezoekje aan uw dokter moeten brengen.

Infecties aan de hoofdhuid:

Infecties zoals ringworm kunnen het haar en de hoofdhuid beschadigen en dat kan weer leiden tot haarverlies. Zodra de infecties behandeld zijn, groeit het haar over het algemeen weer terug.

Ingrijpende operatie/Chronische Ziekte

De shock die samen gaat met een ingrijpende operatie kan tot acuut haarverlies leiden. Ook na micro- en mini transplantaties, waarbij haarzakjes getranplanteerd worden in de hoofdhuid, zal bijna altijd telogene effluvium ontstaan. Als gevolg van de shock van de operatie zullen de haarzakjes binnen ongeveer 3 maanden na de operatie uitvallen, daarna zullen er nieuwe haren groeien vanuit de getransplanteerde haarzakjes.

Sommige behandelingen tegen kanker zullen de haren stoppen zich te verdelen. Het haar wordt dun en breekt af zodra het uit de hoofdhuid komt. Dit gebeurt 1 tot 3 weken na de behandeling. Patiënten kunnen tot 90% van hun haar verliezen. Het haar groeit terug na beëindiging van de behandeling.

Hevige psychologische stress:

Sommige mensen ervaren telogene effluvium of acuut verspreid haarverlies na een traumatische gebeurtenis, zoals de dood van een familielid of een goede vriend, een ongeluk, mishandeling of ieder andere traumatische gebeurtenis. Deze gebeurtenissen kunnen ervoor zorgen dat de haarzakjes prematuur de rustfase in gaan, wat dan weer leidt tot extreem haarverlies 3 maanden na de gebeurtenis. Als de stressvolle situatie voorbij is, of het lichaam aan de nieuwe situatie gewend is, groeit het haar normaal gesproken weer terug.

Crash Diëten/Onvoldoende proteïne:

Sommige mensen die beginnen aan “crash” diëten, met een laag proteïne gehalte, of die extreme eetgewoonten hebben, kunnen een proteïnetekort ontwikkelen. Het lichaam zal proteïne bezuinigen door groeiend haar in de rustfase te laten gaan. Twee tot drie maanden later kan zwaar haarverlies ontstaan. Het haar kan dan heel gemakkelijk bij de wortels worden uitgetrokken. Deze aandoening kan omkeerbaar gemaakt worden of voorkomen worden door genoeg proteïne te eten en bij diëten voldoende proteïne te blijven innemen.

Medicijnen/Geneesmiddelen:

Sommige voorgeschreven medicijnen kunnen tijdelijk haarverlies veroorzaken. Voorbeelden zijn medicijnen die gebruikt worden voor: jicht, artritis, depressie, hartproblemen, hoge bloeddruk of bloedverdunners. Een hoge dosering vitamine A kan ook haarverlies veroorzaken.

Hier volgt een lijst met een aantal medicijnen waarvan gezegd wordt dat ze haarverlies als bijverschijnsel hebben:

• Alloppurinol (voor de behandeling van jicht)
• Heparin (bloedverdunner)
• Coumarin (bloedverdunner)
• Clofibrate (medicijn om cholesterol gehalte te verlagen)
• Gemfibrozil (medicijn om cholesterol gehalte te verlagen)

De bovenstaande medicijnen zijn maar een klein deel van de medicijnen waarvan gezegd wordt dat ze bijdragen aan haarverlies. Als u denkt dat uw voorgeschreven medicijnen haarverlies veroorzaken, zou u dat moeten bespreken met uw dokter.